0

Het bedekken van onze emoties

We beginnen deze blog dit keer met een voorbeeld. 

Stel, je bent met kerst uitgenodigd voor het familiediner. Je hebt je mooiste kleren aangetrokken en je hebt je best gedaan wetende dat je moeder nooit een detail ontgaat. Aan tafel kijkt je moeder je observerend en afkeurend aan. Ze zegt dat je beter voor jezelf moet zorgen omdat je er moe uitziet. Je voelt je gekwetst en machteloos, maar je laat zoals altijd niets merken en begint uiterlijk onverstoord een gesprek met je tafelgenoten…

Ook al zijn we heel kundig in het ‘bedekken’ van onze emoties toch is dit ‘binnenhouden’ van welke emotie dan ook voor niemand gezond. 

Wat wordt hiermee bedoeld?
We hebben de emotie die we voelen tijdens het kerstdiner misschien wel bedekt onder een laag perfectionistisch gedrag en controle over de omgeving, maar de bron van onze gedragingen is onverminderd verdriet, angst voor controleverlies en dus pijn. Wanneer we dit doen lijkt het alsof we ons iets minder geladen voelen en denken we dat dit bedekken van onze emotie een goede oplossing is. Wat we hierbij echter zijn vergeten is:

Negatieve energie gaat nooit verloren omdat de bron van deze energie nog onverminderd aanwezig is.

Dus, de angst en machteloosheid die we eigenlijk ervaren wanneer we ons afgewezen voelen, zit nu alleen verstopt in een nieuw gedrag dat doordrenkt is van verdriet, perfectionisme en zelfcontrole. Kortom, we doen er van alles aan om onze emoties maar niet te hoeven voelen, terwijl we deze in werkelijkheid nog steeds met ons meedragen. De emoties zijn niet verminderd, ze zijn onverminderd aanwezig of zelfs meer geworden. 

Wanneer we te maken krijgen met allerlei emoties van machteloosheid, maar nooit hebben geleerd hoe we onze emoties op een gezonde manier kunnen reguleren, dan zullen we geneigd zijn deze emoties op te potten, en ze in de vorm van frustratie, hardheid of bitterheid, naar buiten toe af te reageren op een ander. Deze emoties zijn daarmee niet verdwenen want onder deze emoties zit nog steeds de eigenlijke angst en dus het verdriet voor het ‘niet goed genoeg zijn’ verscholen.

 

Wat moeten we nog meer weten over onze emoties?

We hebben met de ene emotie meer affiniteit dan met de andere. Zo heeft de ene persoon iets met bitterheid en de ander iets met gevoelens van paniek. We ‘kiezen’ meestal de emotie waar we in onze kindertijd mee te maken hebben gehad. We bezitten daarbij meestal een twee­ of drietal dominante emoties. Het kan dus zo zijn dat bij een gelijksoortige ervaring de ene persoon in woede uitbarst, terwijl de ander verdrietig wordt en huilt. 

Onze familiethema’s en patroongedragingen bepalen voor het grootste deel de affiniteit die we voor een bepaalde emotie hebben. Als je bedenkt hoe vaak we als kind met het coping-gedrag van onze ouders zijn geconfronteerd dan is het niet vreemd dat we als kind de energie van onze ouders overnemen. Een kind heeft feitelijk maar twee keuzes: een emotie overnemen of zich ertegen verzetten. 

Waarom is angst zo’n diepgewortelde emotie?
Het is heel normaal om na verloop van tijd een angst voor al onze gevoelens van machteloosheid te ontwikkelen. Machteloosheid is namelijk het gevoel wat we overhouden wanneer we onze emoties niet aankunnen of denken die niet te kunnen dragen. We hebben in feite angst voor onze machteloze gevoelens gekregen ofwel we hebben angst gekregen voor de angst om een bepaald gevoel te ervaren wat maakt dat we ons machteloos voelen. Teneinde deze angst te verkleinen proberen we van onze machteloze of angstige gevoelens andere emoties te maken, vooral van de soort waar we in het algemeen meer affiniteit mee hebben en minder angst bij voelen, zoals bijvoorbeeld woede, bitterheid, perfectionistisch gedrag of frustratie. De angst die we hebben voor deze gevoelens is vaak vele malen kleiner dan de angst die we hebben voor gevoelens van machteloosheid.  

Wat moeten we allemaal leren om onze emoties op te kunnen ruimen?
Zonder erkenning en herkenning van onze emoties zijn we niet in staat om ons leven tot in de kern te veranderen. Immers, ze hebben plaatsgevonden en deze gevoelens mogen er dus zijn. 

Wanneer we daarnaast ook nog eens besluiten om ons leven niet langer vanuit louter onze emoties te beleven door er keer op keer naar te handelen, maar tevens vanuit ons hoogste bewustzijn naar ons leven te leren kijken, ervaren we dat we beter in staat zijn om onze emoties te dragen. 

Hoe werkt dit? We leren dat alle emoties een ontstaansgeschiedenis hebben en dat we daarom ook de gevoelens mogen hebben die hierbij horen, maar we leren ook dat we meer zijn dan onze emoties alleen: we zijn tevens onze bewuste persoonlijkheid die in lijn met de ziel en de stem van de ziel handelt. Dit houdt in dat we vanuit kracht, wijsheid en liefde naar al onze eerdere ervaringen kijken en hier betekenis aan geven: we mogen alle pijnen en emoties hebben maar we moeten onszelf vanuit kracht, inzicht en inspiratie neerzetten.

Met betrekking tot het voorbeeld van het kerstdiner houdt dit in dat we normaal naar onze moeder doen, vanuit zachtheid naar haar kijken, zonder oordeel en begrijpen waarom zij is wie ze is, maar dat we haar opmerkingen niet langer meer op onszelf betrekken. We zien dat haar copinggedrag voortkomt uit haar eigen pijnen en niets te maken heeft met ons. Dit betekent dat we ons hier ook niet langer rot over hoeven te voelen, omdat we begrijpen wie we zijn: onze ziel en ons hoogste bewustzijn. We maken niets meer persoonlijk en laten het bij de ander.

Vanaf dat moment worden we in feite begeleid door onze ziel en door de stem van onze ziel: het weten. Het zal ons richting, rust en vertrouwen geven en het geloof dat we alles in ons leven aankunnen. We zullen dan altijd leven en handelen in het verlengde van ons hoogste Zelf.

Hoe minder patroongedragingen we in ons leven toelaten, hoe minder we onze aangeleerde emoties de ruimte geven ­ en des te meer onze zuivere kracht kan gaan toenemen. Hiermee maken we een eerste begin met het helen van onszelf. Dit is een immens grote stap in het doorbreken van al onze machtlijnen en het creëren vanuit kracht, wijsheid en liefde. Dit is dan ook de route die onze angst- en machteloosheidslijnen gaat doorbreken. Nu kan onze ware natuur en schoonheid tevoorschijn komen.

 

Chetanya

Chetanya de Wit is Arts, Medium, en Cultureel Antropologe. Al jaren reist ze de wereld over om haar visionaire capaciteiten bedrijfsmatig in te zetten als business  strateeg en coach. Daarnaast helpt ze leiders betere leiders te worden en draagt ze cliënten gerichte oplossingen aan om zodoende grote veranderingen in hun leven te bewerkstelligen.

Volg haar op Instagram: @wekunnenwelveranderen

She Flore

IN EEN KEER

€800 in één keer.

PER MAAND

6 x €150
(€900)
Play Video
Play Video